Basisschool

Van lieveheersbeestje naar zwaan

Ruim twee jaar geleden begon de zoektocht naar een basisschool. Al is zoektocht een groot woord. We hebben er namelijk maar twee bij ons in de wijk. In hetzelfde gebouw.

Stap één was dus niet zo moeilijk. Kijken. Met ervaringen van andere ouders op zak kregen we bij beide een rondleiding. Prima scholen, allebei op steenworp afstand. En hoewel de keuze maar uit twee bestond, bleek het een lastige.

Keuzemoment

Want het zat hem in details. En we keken erg naar wat ons dametje op dat moment nodig had. Toen twee jaar. Maar tussen twee en vier jaar zit best een bak ontwikkeling. Onze dreumes van toen ging heel goed op rust, structuur en rituelen. Onze energieke kleuter van nu heeft ruimte nodig, is zelfstandig en wil verantwoordelijkheid. Niet dat ze die altijd gelijk aan kan, maar de uitdaging en stimulans daarvoor zoekt ze op en heeft ze nodig.

We gingen destijds voor de ‘dreumesvariant’. Voor ons gevoel na heel lang nadenken. Achteraf denk ik: die keuze had best later gekund. Maar iedereen om ons heen was er druk mee. Dus wij ook.

Geen match

Nu is het ruim twee jaar later en is ze net een paar maanden onderweg met haar schoolcarrière. Al vrij snel bekroop ons het gevoel dat de match die we bij ons keuzemoment voelden, er niet meer was. Niet als we naar ons kind keken, niet wat bij ons past als gezin. Omdat de scholen in hetzelfde gebouw zitten en we veel ervaringen hoorden van ouders met kind(eren) op de andere basisschool, was het ook lastig om ons gevoel te negeren.

Maar wat doe je dan? Want het is wel een snelle conclusie. En onze dochter was niet ontevreden, ging met plezier heen. Het is ook echt geen slechte school. Puur gevoel wat nu (nog) beter past en klikt. Kijk je dan nog een poos aan of volg je je gevoel?

Ik, gevoelsmens, mailde de andere school. Over mijn twijfels, het gevoel en met de vraag of ik nog eens mocht komen kijken. Gelijk antwoord: natuurlijk welkom. De volgende dag al.

Van lieveheersbeestje naar zwaan

Het voelde een beetje als vreemdgaan. Maar het klikte wel gelijk. De omgeving, organisatie van het onderwijs en ontwikkelingen: daar zag ik wel duidelijk een match met onze kleuter van nu. Dit past bij haar persoontje, interesses en hoe ze uitgedaagd wil worden. Het onderwijs op deze school is net iets anders geregeld en dat spreekt ons erg aan. De kleuter zelf was ook enthousiast, héél belangrijk.

Dit keer hoefden we niet lang na te denken. Je kind(eren) zit(ten) minimaal acht jaar op een basisschool, dat is een behoorlijke en belangrijke tijd. En dus pakten we nu gelijk door.

Met medewerking van beide scholen was het binnen een week geregeld: van lieveheersbeestje naar zwaan. Een nieuwe school en klas, maar met oude bekenden. Want ook daar was rekening mee gehouden.

Glimmend van trots ging ze, zij aan zij met haar buurjongen, richting haar nieuwe school. Stralend en vol verhalen kwam ze weer terug. ‘Deze school is NOG leuker, mam!’.
Het was goed, maar nu nog beter.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge