Wat Wil Je Later Worden

Wat wil je later worden?

Wat wil je later worden? Die hoorde je vast vaak vroeger. Of nu nog, kan ook. Ik stel hem weer steeds vaker aan mezelf.

Zoals je hier al kon lezen, spartel ik nog altijd met hoeveel en wat ik wil. Ik wil veel, maar moet keuzes maken. Dat is verdomd lastig en ik geef mezelf maar even de ruimte om dat uit te zoeken.

Kiezen

Die ruimte krijg je niet als je in het keurslijf van school- en studiekeuzes zit. Want mijn hemel, wat moet je al vroeg beginnen met kiezen. Eigenlijk vanaf groep acht. Naar welke school ga je, welke vakken of leerwegen kies je en met welke achterliggende gedachten? Het is nogal wat, om zulke grote keuzes te maken als je nog zo jong bent.
Tenminste, dat vond ik. Ik had geen idee. Ook toen vond ik al veel leuk. Maar was ik ook een stuk verlegener, had ik minder geloof in eigen kunnen en liep ik met de meute mee.

Omweg

Ik heb alles nogal met een omweg gedaan. Ik ging naar de MAVO in ons eigen dorp en koos daarna voor de MEAO. Boekhouding. Tot op de dag van vandaag heb ik gééééén idee waarom. Want als ik ergens een hekel aan heb en ook nog eens slecht in ben…

Na drie jaar had ik wel een diploma, maar door gewijzigde regels mocht ik daarmee niet naar het HBO. En dat wilde ik wel. Maar het benodigde extra jaar MBO-stage niet. Dus ging ik naar de HAVO-sprint (jaar vier en vijf in één jaar) en kon ik daarna alsnog beginnen aan HBO-Communicatie. Iets wat ik wél altijd al op mijn lijstje had staan. Samen met Journalistiek. Want dat schrijven…juist.

Die studie was een goede keuze. Niet alles altijd even leuk, maar het heeft me wel veel gebracht. Uitgedaagd ook, in dingen waar ik niet goed in ben of die ik té spannend vind (presenteren, brrr).

Maar wat als ik iets anders moest kiezen? Nou, dit bijvoorbeeld!

Juf

Dit lijkt me nog steeds leuk. Ook al zie ik in mijn omgeving dat het, naast alle vakanties, heel hard werken is. Een jaar of vijf geleden had ik me zelfs bijna ingeschreven voor de Pabo-TOP (Verkorte voltijdopleiding tot Leraar Basisonderwijs). Uiteindelijk, na heel lang nadenken, toch niet gedaan. Weer die studiebanken was toch een te groot struikelblok.

Stylist

Voor zowel interieur als in de mode. Kan me eindeloos online vergapen aan iedereen die die gave heeft, om alles zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen. Dat een huis of outfit klopt. Ik doe mijn best en er zijn dagen dat het best aardig lukt. Maar ik denk niet dat het mijn roeping is, zo reëel moet ik ook zijn.

Actrice

Mijn moeder speelde vroeger bij het toneel. Enig vond ik dat. Ik ging mee kijken en heb lang gedacht dat ik ook ooit iets in die richting wilde. Naar de toneelschool en dan op tv. Maar mijn allesoverheersende verlegenheid heeft veel geblokkeerd in de tijd dat ik keuzes moest maken. Ik heb er altijd van gedroomd, maar never nooit gedurfd. Tot op de dag van vandaag, trouwens.

Weddingplanner

Hoewel ik met vrij grote zekerheid kan zeggen dat ik zelf nooit ga trouwen, lijkt me dit dus wél fantastisch om te doen. Lekker plannen, regelen, leuke hotspots zoeken en werken met blije mensen (aanname 😀 ): hoe leuk is dat?

Sportwereld

Passief sportief noem ik mezelf altijd. Ik doe zelf niks (slecht, i know) maar volg (bijna) alle sport. Heb een seizoenskaart van de FC, ga graag naar andere sporten zoals volleybal en basketbal. Op tv kijk ik ook vooral sport en ik ben gelukkig als er een EK, WK, Olympische Spelen of groot tennistoernooi is (ja, echt!).
Het is een dynamische wereld. Hard ook, maar vooral met veel toewijding. Dat vind ik mooi en boeiend.

Iets in de sportwereld doen lijkt me dus leuk. Wat weet ik eigenlijk niet. Begeleiding, verslaglegging, organisatie. Zoiets.

Redacteur bij een landelijk (vrouwen)magazine

Dit komt natuurlijk in de buurt van wat ik nu doe. Als kleine meid was ik al het gelukkigst met pen en papier. Verhalen schrijven. Kantjes vol. Ik las boeken, tijdschriften en zag het helemaal voor me: dit ga ik later ook doen. En dat is gebleven.
Bij een landelijk tijdschrift is (nog?) niet gebeurd. Maar ik ben erg blij dat ik nu steeds meer met mijn grote liefde doe en hoop dit de komende tijd zeker uit te breiden.

Personal assistent/organizer

En dit is zoiets waar mijn liefde voor gegroeid is door de jaren heen. Ik word blij van orde scheppen, structuur en rust creëren. Voor mezelf, maar ik voel ook steeds vaker de behoefte om dat voor een ander te doen. Als die ander daar ook behoefte aan heeft, uiteraard 🙂
Wie weet, ooit!

Wat doe jij nu en is dat je droombaan? Of droom je juist van heel iets anders?
Laat een reactie achter!

Volg je me op Bloglovin’?

Follow

This Post Has 3 Comments

  1. Als ik later groot ben word ik….. Cliniclown! Niemand wil ziek zijn. En in een ziekenhuis liggen wil je al helemaal niet. Maar toch is dat soms het geval. Als je dan diegene bent die een kind, en soms ook de ouders, even kunt laten ontspannen met een lach dan lijkt me dat het mooiste dat er is.

  2. Ik weet nog steeds niet wat ik wil worden als ik groot ben. Gelukkig heb ik nog even ;-))
    Ben enorm blij met het werk dat ik nu doe. Zorgen voor en genieten van peuters met leuke collega’s en contacten met betrokken ouders.
    Toch denk ik nog steeds dat ik ooit iets anders wil. Werken in het theater, roadmanager bij De Dijk of gastvrouw in het ziekenhuis. Voorlopig nog even niet, maar later als ik groot ben……

  3. Ha Claudia, wat leuk om allemaal te lezen van je! Tja, er is nooit 1 ding he…

    Ik werk in de hulpverlening, op zich wel iets dat mij altijd al lag en waar ik altijd wel mee bezig ben geweest. Maar om even op te noemen: ik zou ook best graag verloskundige willen zijn, archeoloog of iets in de muziekwereld omtrent organisatie… 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge